Sint-Nicolaaskerk (Oudestadsplein)

De Sint-Nicolaaskerk aan het Oudestadsplein was oorspronkelijk een gotisch gebouw en de parochiekerk van de Oude Stad, voordat de Týnkerk werd gebouwd. Tijdens de contrareformatie in de Tsjechische landen in de 17e eeuw namen benedictijner monniken haar over, en in de 18e eeuw herbouwde Kilián Ignác Dientzenhofer haar in barokstijl. De zijde die naar het Oude Stadhuis kijkt, maakt een imposante indruk – dat moest ook wel, om te passen bij de weelde die deze buurt uitstraalde.
Deze zuidgevel heeft het hoofdportaal en twee torens, met daartussen de centrale koepel en zijn lantaarn. De beelden erop zijn het werk van Antonín Braun, neef van de barokbeeldhouwer Matthias Bernard Braun. De oostkant van de kerk, aan de Pařížská-straat, werd veel later veranderd.
Binnen in de Sint-Nicolaaskerk
Binnen in de kerk ziet u enorm veel verfijnd stucwerk van Bernardo Spinetti, en fresco’s van Kosmas Damian Asam met taferelen uit het leven van Sint-Nicolaas en Sint-Benedictus. Even indrukwekkend als de schilderingen: de kroonluchter die de kerk kreeg van tsaar Nicolaas II, de laatste Russische tsaar.

De fresco’s bedekken het gewelf van de koepel, die zich boven een achthoekige centrale ruimte verheft en versierd werd met beelden van benedictijnse heiligen, eveneens van Antonín Braun. De kroonvormige kroonluchter in het schip, met kristallen glasornamenten en een kristallen kruis, werd gemaakt door de glasblazerij van Harrachov en weegt 1.400 kg. De kerk staat ook bekend om haar akoestiek en om haar orgel, dat met engelenbeelden versierd werd.
Geschiedenis van de kerk
Al in 1273 stond hier een parochiekerk, en middeleeuwse hervormingspredikers als Jan Milíč van Kroměříž en Matěj van Janov preekten erin. De benedictijnen van het Emmausklooster namen haar in 1635 over, en tussen 1732 en 1737 verving de nieuwe kerk van Dientzenhofer de gotische – alleen de oude crypte bleef bewaard.
Haar tijd als kloosterkerk duurde niet lang. Keizer Jozef II hief het klooster in 1787 op en het grootste deel van de inrichting werd verkocht. Vanaf 1791 behoorde het gebouw toe aan de stad, die het als opslagplaats gebruikte – tijdens de Napoleontische oorlogen lag het vol graan. Van 1870 tot 1914 diende het de Russisch-orthodoxe gemeenschap, en op 11 januari 1920 werd hier de Tsjechoslowaakse Hussitische Kerk uitgeroepen (een gedenkplaat binnen herinnert daaraan). Sindsdien gebruikt de Hussitische Kerk de Sint-Nicolaaskerk. Tijdens de Praagse Opstand van 1945 gebruikten Tsjechische verzetsstrijders de kerk als geheime plek om Tsjechische radio uit te zenden, terwijl het hoofdgebouw van de radio werd aangevallen.
De geschiedenis van deze kerk vormt een tijdlijn van veel religieuze strijd in het land en van een groot deel van zijn sociale geschiedenis. Voor iedere geschiedenisliefhebber die de stad bezoekt, hoort ze daarom bij de verplichte bezienswaardigheden. Omdat verschillende delen van de kerk in verschillende perioden werden gebouwd – de zuidgevel werd nog in 1904 verbouwd – vindt u in de Sint-Nicolaaskerk, welke periode van de Tsjechische geschiedenis u ook interesseert, altijd iets van groot belang.
Bezoek en concerten
De kerk staat waar het Oudestadsplein de Pařížská-straat raakt, naast het Franz Kafkaplein; het dichtstbijzijnde metrostation heet Staroměstská (lijn A). Buiten de diensten, op zondag om 10.00 uur en op woensdag om 12.00 uur, mag u gratis naar binnen – kijk op de website van de kerk voor de actuele openingstijden. Van april tot november vinden hier regelmatig klassieke concerten plaats, en buiten dat seizoen af en toe concerten en benefietconcerten (de kerk wordt deels verwarmd). Verwar haar niet met de Sint-Nicolaaskerk in Malá Strana aan de andere kant van de rivier – controleer bij het kopen van concertkaartjes voor welke van de twee u boekt.












